آمار مرگومیر شغلی در ایتالیا در سال 2025 بار دیگر زنگ خطر ایمنی محیطهای کاری را به صدا درآورد و نشان داد که با وجود سیاستهای کنترلی، کاهش معناداری در تلفات انسانی رخ نمیدهد. بر اساس دادههای رسمی مؤسسه INAIL، از ژانویه تا اکتبر 2025 تعداد 896 مرگ شغلی ثبت شد که نسبت به مدت مشابه سال قبل 0.7 درصد افزایش نشان میدهد. این روند افزایشی در کنار رشد تعداد شکایات ناشی از حوادث کاری، ضرورت بازنگری در سیاستهای ایمنی و نظارتی را تقویت میکند و اهمیت تحلیل دقیق مرگومیر شغلی در ایتالیا را برجسته میسازد.
وضعیت کلی مرگومیر و حوادث شغلی در ایتالیا
در بازه ژانویه تا اکتبر 2025، تعداد مرگهای شغلی ثبتشده به 896 مورد رسید، در حالی که این عدد در مدت مشابه سال 2024 برابر با 890 مورد گزارش شد. این اختلاف عددی هرچند اندک به نظر میرسد، اما از تداوم ریسکهای ساختاری در محیطهای کاری حکایت میکند. همزمان، تعداد گزارشهای مربوط به حوادث شغلی با رشد 1.2 درصدی از 491,439 مورد در سال 2024 به 497,341 مورد در سال 2025 افزایش یافت و نشان داد که پیشگیری مؤثر هنوز جایگاه تثبیتشدهای پیدا نکرد.
تفکیک مرگهای شغلی بر اساس نوع حادثه
از مجموع 896 مرگ شغلی ثبتشده، 657 مورد در محل کار رخ داد که نسبت به سال گذشته تغییری نشان نداد و معادل 27.5 مورد به ازای هر یک میلیون شاغل محسوب میشود. در مقابل، 239 مورد به حوادث حین رفتوآمد شغلی اختصاص داشت که نسبت به سال 2024 شش مورد افزایش را ثبت کرد و رشد 2.6 درصدی را نشان داد. این دادهها نشان میدهد که ایمنی حملونقل شغلی همچنان یکی از نقاط ضعف اصلی نظام ایمنی کار در ایتالیا باقی میماند.
تحلیل منطقهای مرگومیر شغلی در ایتالیا
رصد دادههای پردازششده توسط رصدخانه ایمنی شغلی و محیطزیست Vega Engineering نشان میدهد که توزیع مرگومیر شغلی در ایتالیا یکنواخت نیست و برخی مناطق با نرخ بروز بسیار بالاتری مواجه هستند.
مناطق با بالاترین شاخص بروز
استان باسیلیکاتا با شاخص بروز 55.9 در صدر مناطق پرخطر قرار گرفت و پس از آن اومبریا با 40.2 و پولیا با 36.8 جای گرفتند. این ارقام فاصله قابلتوجهی با میانگین ملی نشان میدهد و ضعف زیرساختهای ایمنی منطقهای را برجسته میکند.
مناطق با وضعیت پایدارتر
در مقابل، لمباردی و لاتزیو در محدوده سفید قرار گرفتند و به ترتیب شاخص بروز 19.0 و 18.6 را ثبت کردند که سطح ریسک پایینتری را نشان میدهد.
بیشترین تعداد مطلق مرگها
از نظر تعداد مطلق، لمباردی با 86 مورد بیشترین تلفات شغلی را ثبت کرد و پس از آن ونتو با 70 مورد، کامپانیا با 62 مورد و امیلیا رومانیا با 56 مورد قرار گرفتند که نقش تراکم صنعتی و جمعیت شاغل را در افزایش عدد مطلق مرگها نشان میدهد.
تحلیل مرگومیر شغلی بر اساس بخشهای اقتصادی
بررسی مرگهای شغلی به تفکیک بخشهای اقتصادی نشان میدهد که برخی صنایع همچنان کانون اصلی ریسک باقی ماندهاند. بخش ساختوساز با 119 مورد مرگ شغلی بیشترین سهم را به خود اختصاص داد و از ماه مارس جایگاه نخست را حفظ کرد. پس از آن، بخش فعالیتهای مرتبط با آب و خدمات وابسته با 98 مورد و بخش حملونقل و انبارداری با 84 مورد قرار گرفتند. این الگو نشان میدهد که مشاغل فیزیکی، پروژهمحور و مبتنی بر جابهجایی همچنان بیشترین خطر را برای نیروی کار ایجاد میکنند.
تحلیل جمعیتی مرگومیر شغلی
تحلیل جمعیتی مرگهای شغلی در ایتالیا نشان میدهد که افزایش سن بهطور مستقیم با رشد شاخص بروز مرگ ارتباط دارد. گروه سنی بیش از 65 سال با شاخص بروز 86.9 بالاترین سطح ریسک را تجربه کرد. در گروه 55 تا 64 سال شاخص بروز به 45.0 رسید و گروه 45 تا 54 سال شاخص 27.3 را ثبت کرد. این دادهها نشان میدهد که سالمندان شاغل در معرض ریسک چندبرابری قرار دارند و سیاستهای تطبیق شغلی برای این گروه اهمیت حیاتی پیدا میکند.
توزیع زمانی مرگهای شغلی
از نظر توزیع زمانی، روز دوشنبه بیشترین سهم مرگهای شغلی را با 22.8 درصد به خود اختصاص داد و پس از آن روز جمعه با 20.2 درصد قرار گرفت. این الگو نشان میدهد که خستگی کاری ابتدای هفته و فشار کاری پایان هفته نقش معناداری در بروز حوادث مرگبار ایفا میکند.
جمعبندی
آمار مرگومیر شغلی در ایتالیا در سال 2025 نشان میدهد که با وجود پیشرفتهای نظارتی، کاهش پایدار تلفات انسانی هنوز محقق نمیشود. تمرکز مرگها در بخش ساختوساز، مناطق خاص جغرافیایی و گروههای سنی بالاتر، ضرورت تدوین سیاستهای هدفمند ایمنی را تقویت میکند. بهبود آموزش ایمنی، بازطراحی شرایط کار سالمندان، ارتقای ایمنی حملونقل شغلی و نظارت منطقهای میتواند نقش تعیینکنندهای در کاهش مرگومیر شغلی در سالهای آینده ایفا کند و مسیر پایدارتری برای بازار کار ایتالیا ترسیم کند.
